Патување низ времето

”Стивен Хокинг вели дека патувањето низ времето е возможно… “ ме гледаат под око блиските,  со израз како сум останал жив, или попрецизно – ти бе нормален ли си? А, jас уште подрско се дуjам како пештански квасец и велам “можно е…” и пред да ми светне пред очи заради колизија со дрвената пепељара, се обидувам и сам во глава да си раскажам оти е така…

Еден човек , ми рече – се што ќе замислиш – можно е!

Каков Жил Верн станав во  – милисекунда и да знаете каде се бев. Често ми се случува пред да заспијам да слушнам гласови , познати гласови кои доаѓаат одвнатре, не како некој демон кој ме опседнува, туку како анимирана слика која кога ќе ја погледнеш буди чувства, на времето, ветерот, луѓето и нивните особини кои останале како лепенка на бандаж, залепена одвнатре, која како белег од вакцина ќе ве следи до крајот.

Со некакви развиени хипнотички методи можно е да го чуете повторно гласот на таткото кој бавно се обидува да ве научи… ”Птииицааа! ”…. Неуморно повторувајќи го истиот збор милион пати исто толку колку што вие ќе посочите по малото пиле кое слетува на гранка и со израз ”чуденка” на фацата повторно трпеливиот лик го вообличува ликот со ист израз… ”Птииицааа… ”  Сетете се еден ден кога  сенилениот страец ќе ве прашува една те иста работа повеќе пати..сетете се пред да изгубите такт дека треба да гледате на него како на дете и да имате исто трпение како што тој го имал со вас. Можеби не сте ја имале таа идилична слика, можеби сте немале татко, но можеби ве издало трпението во редот кога пред вас старец, обелен, едвај држеејќи се за пултот за да плати струја по десети пат му се објаснува што треба да плати и зошто, а вие паѓате во стрес за да не ви ја собере пајак колата оти сте ја паркирале, по обичај, на место а инвалиди, заземјаки и пола улица, па го колнете стариот што припек го фаќа вашиот џип со ужасна мисла да не си ја запотите испегланата кошула… не заборавјте од каде доаѓате, каде сте биле…    себичноста која денес ја носите како најлегантно Армани одело ви прилега на телото но душата е како во јагленова прашина.

Сум се покајал за многу работи и сум ги исповедал, но тоа не ја намалило вината која ја носам, не како бреме туку како едноставно белег , лузна која ја закачуваш и ја носиш засекогаш. Знаат такви сеќавања да ти го скршат сонот на парампарче, да не знаеш од каде да почнеш да метеш. Ах, има лек, и тоа каков, хомепатски пар – ексаланс – молитва. Сврти пет шест …  пати бројаницата и се доаѓа на место, и наапави го тоа сто пати, исчезнуваат помислите се смирува духот, се враќа спокојот стивнува гневот…

Стојам со звукот на познатиот глас во глава, стојам пред неговата слика која се наоѓа до иконата во дневната соба, за среќа никому не му досадувам…освен себеси со злобна воља да не си помогнам… Секоја разумна клетка вика по мене да почнам со молитва, но останувам без покајание во какафонијата во својата глава затоа што таа ме враќа назад низ времето. Одам повторно на местата каде се скршив, каде болеше. Повторно сум на местата каде понижувањето досегна невидени пропорции, несватливи ни за човечки стандарди свесен дека спасението мое ќе биде страшна борба затоа што прошката од Отецот ја добив, но од себе не – каква перверзија на самоуништување или инат на разгалено дете. Болни и убави сеќавања, комични ситуации, засрамувачки случки, за кои би гребел со нокти до крв да можам да ги вратам …и изменам. Затоа ми е потребен Хокинг во неговото ”богохулење” дека патувањето низ времето е можно. Знае тој добро дека е можно и покрај сите тумачења на моите духовни пријатели, Отецот…

Знае Хокинг и затоа го говори тоа…Знае дека Бог е семоќен и покрај тоа што тој нема никогаш да ги крши законите на универзумот врз кои ги поставил неговите темели.

Но верувам дека живи оживуваа, слепи прогледуваа, сакати проодуваа, неми проговараа, болни се излекуваа, планини се поместуваа, води се отвараа, леб од небо паѓаше, по вода се одеше, по оган се газеше, во слава на Бога безболно животот го завршуваа и вознесуваа…Верувам дека тие времиња постојат и по Твоја воља ќе може повторно да ги видиме и доживееме. Тоа го бара душата, оти таа не знае за друго освен да копнее…

Душата мора да копнее, тоа е нејзината природа, таа мора да биде носталгична инаку никогаш нема да го најде изгубениот рај, затоа ги бара миговите изгубени во времето, затоа што тие совршени мигови на држење за рака покрај болничката постела за миг го довела во совршенство битисувањето и љубовта во едно, да копнее по прегратката која остана како црно бела слика зафрлена во некој албум на кој трага не му се наоѓа. Душите наши не го познаваат рајот но ги знаат тие прекрасни енергии кои ни недостигаат, затоа сакаат да се враќаат назад, како временски машини. Посилна е желбата за патување низ време одошто за бесмртноста на овој свет, затоа што бесмртноста носи незивеснот од изборот – добро или лошо, по наш избор ќе си одбереме место во вечноста со Бога или без Него и стравот дали ќе направиме погрешен избор, проценка. Но минатото е извесно, носталгијата е извесна, можеби малку срамна, навна, преполна со фалинки и грешки, но тоа се мои грешки, ги препознавам и сега знам каде сум згрешил, можам да ги поправам, сакам да ги поправам, дај ми Боже да ги изменам, поправам…..Затоа што…

Затоа што од ден на ден го спознавам Бога се повеќе и разбирам колку е тој совршен, Колку што е тој совршен колку сум јас очајно јаден и беден и сакам таа слика да ја поправам, да ја истресам прашината на срамот од себе за да се појавам барем најмалку можно пристоен пред него кога ќе дојде време. Покајанието и истечените солзи велат се пат од духовнот излекување,- не знам, ниту се разбирам, знам дека само не можам да поверувам дека величествните мигови не можат да бидат изгубени во времето и просторорт затоа што ниедна енергија не исчезнува, тоа е закон на природата поставен од Творецот – ништо не се уништува, само го менува обликот…Затоа сакам да патувам низ време да допирам до оние изгубени нежности , минати времиња кои носат толку спокој при помислата на нив, и прости Боже ако грешам… намерно го правам тоа, оти е неодоливо.

Страст за спокој, за Твојата прегратка,  за мир Во Тебе.

текстот е објавен во најновиот број на Премин

Новиот Албум на  Massive Attack – Heligoland се појави два месеци порано, секако, благодарејќи на торент заедницата, но останувам со завет дека она што навистина ми се допаѓа го купувам, тоа ќе го направам и во овој случај.

Албумот е мрачен, бизарен, одличен, понекоминикативен не можел да биде, говорејки овака, најаматерски,  но затоа е херметичен а тоа ќе ви пружи часови и часови слушање во интимно и претежно осамено опкружување. Ова е “она” кое се доживува сам, со своите трипови.  Политички ангажирано со тешка лирика, до циркуска бизарност и кабаретски мотиви со намерно недоработени пасажи, како да имате полупродукт.

За мене останува фактот- заблудата дека масив се бенд, не, тоа е несоница на еден човек и ништо повеќе

Втората музика која ви ја представувам е проектот Peeping Tom,  Mike Patton, на овој проект има и една тема од масив што е доволна причина за оние кои не се запознаени со ликот и делото на Патон а кого би требало да го познавате од Faith No More како нивни пеач и фронтмен                                                http://en.wikipedia.org/wiki/Mike_Patton ) …го има насекаде по тоерентите

а сега во малку поведри води….

новиот албум на Air – Love2 –

И најголемото изнанедување Thenewno2 – ова е името на беднот зад кој стојат неколку музичари на главниот модус вивенди е Џани Хрисон – синот на Џорџ Харисон…Битлсот де…која добра свирка…човече…

ах…плаче музикава за една Нова Зависна Листа

Кога денес би биле живи некои наши свети отци, сигурно би помислиле дека го живеат Апокалипсисот, времето опишано во Откровението на светиот Апостол Јован Богослов, дело кое ме “откина” како млад и една од работите кои ме привлеклоа да ја прифатам православната христијанска вера, знам, лошо од наопачки да ги прифатиш работите, но имагинативноста на тоа дело со надреалните виденија и претскажувања тогаш беа фантастични а сега ми делуваат како документарц на Дискавери или уште подобро, на Национална географија, сивило на секојдневицата.

Се она што на човека му делуваше како нешто природно, нормално, во склад со моралот и етиката, со се она што го опкружува, денес е отфрлено и забрането (небаре). Денес да водиш нормален живот е просто ненормално, да имаш нормални ставови, семејни вредности и за помалку од блинк на пулсар веќе си прогласен за конзервативец, фашист, ретрограден елемент, нешто што го забавува прогресот. Нејсе, немам повеќе ни желба ни воља да се расправам и да докажувам дека токму оние во кои се крстат како авторитети во нивните нови “цркви” се тие кои ја изградија оваа цивилизација врз темелите на вредностите кои со хистерија се обидуваат да ги срушат.
Една од најголемите религии кои пропаднаа е комунизмот кој не успеа да даде ни соодветен сурогат, почит кон умрените, за да барем им конкурира на меинстрим религиите. Секако, откако се увиде дека христијанството малку потешко се контролира и покрај сите сопки кои низ вековите му ги поставуваа за да го одвојат од човекот и да ја прогласат за неморална и назадна, сега се обидуваат да го манипулираат со други религии кои ги туркаат претежно преку НВО-ата како поволно поле каде нема да има креативно и критично мислење и делување или барем да биде контролирано за да го наведат човештвото на послушност – вакцини – (ќути и бутај), грипови, (кркај таблети)….политички системи, демократија, контрола на население…милина.
А нема поголема религија од глобалното затоплување, оваа го изговори чешкиот премиер на фијаското кога одби да партиципира во таа шарада дека се собрале за доброто на светот. Пробајте само да опонирате на тоа размислување и ќе видите какви хистерични и инквизициски напади ќе доживеете, доживотно жигосување, како Дејвид Белами, кој го избркаа од најелитните научни кругови затоа што им се спротистави во тезите.

Пробајте само да се обидете да проговорите за абортусот, обидете се да направите еден памфлет кој би говорел за ризиците и последиците на таквиот зафат – и ќе се најдете пред стрелачки строј! Нишани! Пали!

Дрога, дали забележувате дека борба против дрогата едноставно нема, но затоа како ехо одекнува декриминализација, легализација и ако само помислите да дебатирате на таа тема, зомби – атак следува како во хорор филмовите.

Обидете се да изградите црква, очекувајте во најмала рака да се случи пожар, меѓунационален, интерпланетарен, каде ќе се собираат интернационални геј одреди во одбрана на атеизмот.
-­
Ах, атеизмот, па нема поголема религија од атеизмот, дефинитивно, со нивните патријарси и архимандриди на секој чекор, кои се спремни да ве запалат на клада за помалку од еден изговорен збор како семејство – деца – Бог – крштевка – свадба …

Па, сепак, ќе ви одглумат дека имаат разбирање за вашите убедувања и ќе го изедначат славењето на живиот Бог со пагански ритуали, маскенбали, карневали, палење огнови, локање ракии. За да се контролира народот треба прво да го обезглавиш и да му ги убиеш неговите вредности кои го одржале и кои го хранеле со еони, па и буквално ако сакате нешто како што тоа несуптилно го направи Лазо со колежот на козите, но и тоа е ништо споредено писанијата во колумните на професори/новинари кои ја продолжуваат истата борба иако минатиот систем падна но вредностите на зомби-паганштината која сакаат да ја наметнат на светот остана. Идентитетот е еден од последните корени од кој човекот ја влече својата духовна сила и вредностите, тоа добро го знаат, затоа толку силно ве убедуваат во спротивното.

локумна

варијации на иста тема )))

Драган Павловиќ Латас на распит во Јади Бурек по повод обвинувањата дека бил српски чпијун, но ќе го рченеме и за други теми

Линакот до тајните документи…

Владимир Милчин Институт Отворено Општество – гостин во ЈБ , вечерва, среда 20 јануари 2010

Влатко најави дека пратеничката група на дпмне ќе поднесе предлог за дозвола за пушење на отворен простор…и др…знаете веќе…со важнот од март до октомври..нешо така го разбрав…

КОЛУМНА

…посветена на една прехрамбена носталгија…

Пачијада, чудна работа за чудна храна. Секако, времето е право за такво нешто, се окркаа многу транжирани делови и не остана многу кртина, но сварени коски од кои се исцеди таа толку посакувана желе-материја од која се прави храната што не и е за секого, не особено за мене. Иако пачијадата зема замав, таквиот концепт на храна мене ми е малку туѓ, немам баш таков стомак за тоа, повеќе мерак им прави на моите другарчиња кои се по цигара-ракија-изнутрица-егзотика мени, кои ионака со изгорени сетила се сметаат за интернационални боеми застанати во одбрана на слободата на инхалирањето. Среќа што оваа година големите пости ќе почнат бргу, прерано, како ретко кога од средина на февруари, но се радувам затоа што малку ми е нездрав овој начин на исхрана, веќе ми збоктиса од Наполеониве (знаете дека на Елба одбрал да му носат телешка глава од која можат да призлезат барем 10 јадења), нејсе. Згора на се, пачијадата зачинета со политичкиот амбиент на бркање вештици, палење клади, предавници и педери, нешто софрава не ја прави исклучително вкусна.

Нема да бркам аналогии со она што се однесува на дневно-политичкиот комбинат за производство на тоалетна хартија која треба да направи будали, пред се, од народот кој го сметаат за глуп и ретардиран сосе нивните маркетинг апологети кои одат од врата на врата и во кловновски одела рикаат како мачори во февруари да дури и не можеш да разбереш што сакаат и што кажуваат. Важно сфативме дека за да живееш во оваа земја, секој може да објави за секого што сака, со докази кои тетка Мица ќе ги искуца на машина, а не испринтани или скраја да е, фотокопопирани од архива.

Туку, муабетот ми е навистина за храната… и не ми кревајте веѓа, мојот предимензиониран желудник е нежен како свилените чорапи на Боки и навистина мојот избор на храна не е со широк дијапазон како моите алкос-другари кои по добро локање, во пицерија, сркаат од садот за кечап прелив за пици перцепирајќи го за супа. Еве што ми е поантата… Беше премиерот во еврејската држава, беше и претседателот… и што ни донесовте од таму? Ништо битно!!! Џандарски извештај дека Ал Каеда ќе делувала на Балканите! Како бре? Мујо со параглајдер ќе се актоса у зградата на Нова Македонија – резултат – еден мртов!? Јас ве прашувам и ве чукам по главата и двајцата, све е тоа лепо што не испотапшаа по рамо и примија саглам како ретко каде, убаво е да имаш блиски релации со Израел, земја за почит, но пак ви викам отидовте и се вративте со празни раце вртејќи карамбол во џебовите. Не, доста ми од тие приказни, криза нема инвестиции. Ако сакавте да направите нешто саглам за нас и вие и Израел можевте да обновите една нивна инвестиција кај нас. И прстанете да кревате веѓа со чуденка над главата – шо е па сеа муабетов????

На почетокот на 90-те карши ловец/беба, кај тогашниот селфсервис ресторан, до оној гнасен коњопој за пржена риба и чоканчиња за соцалкосите се отвори една велелепна, не само за тоа време, модерна продавница за фаст фуд, се викаше ИСТ-ВЕСТ (исток-запад), а ја отворија луѓе кои дојдоа од Израел. На менито имаше исклучиво традиционална еврејска храна, фалафел, хумус, бесквасно лепче и уште многу вкусни делиции кои ни направија невиден мерак. За жал идиотите балкански ја започнаа војната, а странците не беа дојдени да глумат херои туку да развиваат бизнис и си ги спакува парталите и си заминаа. За тоа кратко време, не само кај мене, туку кај многумина остана празнина во стомакот – болка во душата – мувла на јазикот, какво само откритие беше еврејската кујна, прекрасно, вкусно, егзотично! За жал, Евреите од Израел никогаш не се вратија, не видовме ниедна друга инвестиција од нив и никој не ги ни спомна ни до ден денес. Ако ве бива малку, направте напор и вратете ги повторно да ја отворат ИСТ-Вест.

Президенте, премиеру, коалициони партнери, здружена опозицијо, а бе еднаш ќеф за народов направете да ве спомнуеме за арно, лобирајте и вратете ни ја првата странска инвестиција во Македонија од осамостјувањето, си го бараме нашиот непрежален еврејски фалафел!!! Еве другари ем пријатели, го зивршив ветувањето дека ќе посветам колумна за нашиот најомилен и непрежален бутик за храна кој прерано си замина и не остави во безвкусна тага.

КОлумна која Вечер не ја објави, заборави да ја објави или направи технички пропуст, сеедно, ја напишав под внатрешен притисок и со поприлична количина на емоции, затоа не сакам да остане необјавена, па кој сака, нека “срка”…

*****

Моите херои се одамна мртви, едвај, по некој е биолошки жив но кретивните сокови одамна им пресушија, не се налепуваат pove’e на моите nekoga[ni тенејџерски идеали иако она што го оставија зад себе и натаму одекнува во вечноста. Често пред да заспијам сенки од крила ќе прелетаат преку зидот кон кој сум свртен, ангел пазител или духот на едно време, мртвиот поет или само игра на гранките на ветерот. Носталгијата е тешка работа, а како старееш отпорот се намалува, прагот на чувствителност расте, а се потешко се задржуваат водопадите кои ненадејно знаат да наврат непоканети, ненајавени и се пролеат по пејасажот на моето лице и тоа на некоја стара реклама за прашок за перење која го преживеала медија планот по дваесет години од исти будали како мене, благодарејки на јутјуб.

Само еднаш бев на годишнина од матурата, никогаш повеќе не се појавив, немав сила и контрола на моите емоции. Моите школски пријатели кои ги познавав, останаа за мене млади, убави и успешни луѓе, полни со толеранција, љубов, разбирање, сите се живи, здрави и среќни…тоа е заклучено во мојата глава и до крајот на животот ќе живеам со тоа, колку и да не е така. Така мора да биде и да остане и покрај тоа што секое мое одење на гробиштата трае со часови само да запалам по една свеќа и се прекрстам за спасение на нивната душа, на пријатели, роднини, херои…

Клисарот ми се чуди оти толку свеќи палам секогаш во црква…Една е доволна…Знам, секако, не треба повеќе…но секоја замината душа и натаму тлее во мене, и ако не запалам за секоја од нив, мислам дека ќе изгорам… Боже помилуј нас…

Моите херои, седат и постојано се со мене, на зидот, во лап топот, на грамофонот… Џенис Џоплин, Џим Морисон, Џон Ленон, Сид Барет, Боб Марли, Џон Бонам, …

Со чувство на гадење ги проследувам, најавите за нови постхумни компилации во нивно име…индустријата нема емоции, нема попродаван артист од оној кој не е веќе меѓу живите. Се сеќавам на еден многу стар филм, стариот уметник едвај оди по улица и умира фатен за едно дрво на авенијата, а човекот кој го следи не му помага , скришум го гледа во очи кога ќе испушти душа, затоа што знае дека неговите слики кои сега не успеаја ни да го прехранат уметникот кој умира од глад и болест, по неговата смрт ќе бидат баснословни. Ова е цивилизација на стрвини, огади му го живото додека е жив, поклонувај му се кога ќе умре, цеди го неговото име, прави и говори во негово име за да ја злоупотребиш тагата и наклоноста на неговите искрени обожаватели кои му се радуваа и го славеа, а вие го отфрлавте и злоупотребувавте.

Лешот е на маса спремен за транжирање, компилации, концерти, колеги , настапи…а тој не е со нас…каква корист од тоа, што јас имам од вашите лажни солзи и грижа? Јас живеев со тие песни кои ме ранеа и крепеа, кои ми беа идеологија и кои и натаму се движечка сила во мојот живот. Никогаш ништо не сте направиле за него! Што па сега? Лицемери, лажна грижа и профит. Ќе ми верувате ли дека Елвис Присли и е еден од најпродаваните артисти и ден денес? Каква почит и корист кон него? Никаква! Само машинерија за мелено месо, крваво, истата машинарија која додека беше жив го разапнуваше, а откако испушти душа лее солзи додека канибалски се гости со неговите остатоци.

Ние сме празни луѓе, шупливи луѓе…светот нема да пропадне со торжествен тресок, туку бавно…цвилеејќи

Од режисерот на Лепа села, Ране, Ми нисмо анџели, ново филмче кое дига прашина, а тоа секако, предизвикува љубопитност и интерес на публиката, што може повеќе да побара еден филм, а на сценарио на легендарниот Душан Ковачевич (Радован III,Маратонци, Ко то тамо пева) …

Најавено е дека ќе се прикажува во киното Фросина (мкц) ама не сум 100% сигурен затоа проверете, а ако нема друга опција го има по торентите под наслов St. George Shoots the Dragon.

http://www.imdb.com/title/tt0906083/

Бившиот сдсмовец, доскорешен вмровец, стана сегашен либерал Боцевски е најновото засилување на фронтот против владеењето на Груевски.

линк до веста

Се надеваме дека ќе биде одмрзнат и легендарниот негов блог

Сега би можел да биде насловен како – кротко јагне од три мајки цица

Гостин во емисијата , вечерва, 17 февруари 2010 ќе биде др Дејан Сарчевски, од Биквант Медикал со кого ќе разговараме за квантната медицина кај нас и во светот како и нејзината практична примена во дијагностика, справување со многу болести и  состојби на болка.

контакт во ординацијата – (02) 3 237 261

муабетот ќе беше научна фантастика и да не имав лична потреба немаше да поверувам во ова чудо,… руска технологија, извонредно!

Знам дека нашите дедовци живееја во едно тоталитарно време, време во кое лагата служеше за општо добро, барем така беа оправдувањата. Во таа лага се говореше дека земјата нема проблеми, нема невработеност, нема сиромаштија, па кога падна системот, излегоа на виделина сиот јад и чемер. Не знам воопшто дали човештвото некогаш живеело во некое искрено време. Каков само свет на лаги создавоме, маестрален свет на гаргантуовски лаги. Се понадевавме дека демократијата како општестено уредување е најдоброто нешто што ни се случило во нашето цивилизациско битисување, и така е, за подобро не знаеме… но колку е реално и ова време? Ги разбирам луѓето кои би сакале да се вратат во матриксот на лагата, да си живеат виртуелен свет, само за да симнат од плеќи една грижа повеќе. Можеби сиромаштијата денес не е иста како некогаш, не се умира од глад, но наметнатите општествени норми ти даваат чувство небаре да си на нишалка која не знаеш кога ќе се скине и ако се случи тоа, и тоа мало парче кров над глава, телефонска жица и минимум цивилизациско битисување да исчезне преку ноќ. Сиромаштијата овде не е иста како во земјите каде што владее глад, и не дај Боже да ни се случи такво нешто, но тензијата на одење по работ и така да го минеш целиот, живот ќе те изеде жив одвнатре, ќе оболиш, ќе липсаш како куче избомбардиран од лаги, за кои и да си свесен, те јадат како канцер, малку по малку додека не стане предоцна.

Лажни исцелители ви ги цицаат парите, но и здравјето, со метли рано наутро како последни бедници чекате чикица” у плав мантил да ви отклуча дворот од црквата за да сметете затоа што некоја тапирана теткица” ви рекла дека така треба и тоа ќе ви овозможи да станете среќни, здрави, што ли не. Пуштете само телевизор и кога ќе ги видите суратите на нашите транзициони политичари кои и по 20 години јадење бурек и натаму блујат од устата преполна со демократија, за правда, за подобро утре… замислете, истите тие кои мазохистички не гледаа како тонеме во кал и газеа врз нашите глави.

Ги закопавме татковците, не испуштија душа со спокој туку со стиснати заби кои им крцкаа до последниот здив, стегнати под менгемето на новокомпонованите демократи кои ни направија повеќе белја одошто 500 години турско. Нема поголем профит од оној кога крадеш од народот, а сите инструменти на владеење ги користиш да ги заштитиш токму оние на кои им овозможи да пљачкосуваат. Па тие фабрики и денес работат успешно! – ќе рече некој, да, но тие и пред да се приватизираат работеа успешно. Кого лажете!?! Нееволуиран мајмун да ги водеше тие фабрики, ќе останеа успешни, оти успешни беа 50 години, но што стана со она каде што требаше да се сработи нешто? Грабеж и пљачка! Но некако ме теши дека долгата рака на правдата кога-тогаш ќе стигне, не знам дали ќе ја имам сатисфакцијата да ги видам големите босови како понижено со наведната глава си заминуваат… но ме крепи помислата. А не се лагите локални кај нас…
Свински грип, флуоризирано млеко, воени интервенции, глобално затоплување, перверзно извртени тези под заедничко име дарвинизам… колку уште гнасни лаги не очекуваат? Ќе одговара ли некој за редовните хистерични извештаи дека луѓе масовно умираат од свински грип, а целиот свет засрамен од паниката веќе бара глави на маса. Ќе има ли одговорност за медиумите и оние кои без мозок се приклучија на таа хистерија. Превенција? Велите сте имале добри намери? Тие ваши намери го чинеа здравје народот кој живееше во страв, а намерно му сеевте магла.

Паѓа и тезата за глобално затоплување, какви само лаги ни се сервираат, Рабле би бил зашеметен, а Минхаузен искомплексиран во ова време, но знам дека и најситното новинарче и најкрупните ѕверки ќе понесат одговорност за лагите кај нас и низ целиот свет и покрај интернетот од каде што можевте да ја проверите секоја информација, полтронски гадевте се наоколу. Светот го гнасат луѓе неспособни за критичко размислување, на такви лигуши се потпира новиот светски поредок, сега кркнете едно лево копанче и не прашујте зошто десни нема.

Ле Локум На

Почитувани, блогери ем вие најмили блогерки, искрено жалам што не можев да го најавам гостувањето на др Жан Митрев, ве молам за прошка и разбирање. Секако дека ќе следи и реприза на емисијата, (сабота ор недела) за оние кои го пропуштија во понеделник, 22 февруари 2010

Распеани Скопјани

Нашето демкратско миље се збогати со една нова, не знам колку оригинална, но интересна појава, тнр Распеани Скопјани, група од фини, лепи, млади момци ем девојки, кои и покрај скромните вокални квалитети го привлекоа моето внимание. Настапуваат како хор, а нивните настапи се под отоворено и на одредени места кои се од некаков, општествен, политички или сличен интерес, секако и дневнополитичките не останаа неопеани од овие Скопјани. Прв пат го привлекоа моето внимание кога настапија пред грчката канцеларија за врски каде пред вовдувањето на визната либерализација, настапија храбро ем гордо пеејки една позната песна  од “чили-вили”со која на убав начин ја критикуваа грчката визна политика. Настапуваа на повеќе места и секако, ваквиот начин на изразување на несогласување кон одредени појави го поздравив јавно и некои нивни клипови ги пуштив во емисија, значи и добија навистина огромна медиумска промоција, оф корс, фри оф чарџ. Јас едноставно, не можам да сум рамнодушен кога се интерпретира и монти пајтон со ламберџек во било која конотација, иако мириса тука дека има насочување, пред се политичко и тоа е ок, но секако дека начинот им е ТОП, не може човек а да не погледа со симпатии на овие аматери-пеачи-снимачи кои со интепретација на познати песни прават критика кон некои појави со кои се не се согласуваат. Последното што го видов од нив беше настап пред соборниот храм на МПЦ , каде настапија со Мерцедес Бенз од Џенис Џоплин и колку што разбрав , наводно , ова било по повод, нивната загриженост заради несобирање пари за изгорениот конак на Свети Јован Бигорски и критика кон , ај така сватив, црковните лица кои имале скапи коли. И се тука е ок, Солистката од петни жили се обидуваше да ја отпее легендарната ем култна акапела на Џенис, но како што реков, кога има идеја, формата може и малку да се занемари. Во увежбаниот и секако очигледно како никогаш доптогаш инспирираниот настап, нели, да критикуваш црква, мпц , претпоставувам за нив било модус вивенди да дадат се од себе. И ќе беше ок, ја завршија темата со кулминација и кренати раце кон небото и тогаш солистката чии сценски движења и клатења ми делуваа дури и малку вознемирувачки, во смисла на менталната состојба, кога хорот замолкна, ја крена главата кон небото, со светиот храм зад себе и крстот на нашата вера и извикна гласно ЕБИ СЕ!!!

Потонав во секунда…целиот хор гласно се изнасмеа очигледно “пријатно” изненаден од ненајавената антихристова импровизација на нивната Бритни.

ЕБИ СЕ!!! ???? …. (спотот е на интернет, на јутјуб, таму и го видов)

Не паметам овој народ Бога да го колнел или како што пееше Влатко, на Бога со дрвја не сме фрлале, но ваков примитивизам, плукање и газење по она што некому му е свето не можам да го прифатам. Перверзијата да пцуеш по Бога е надвор од моите појмувања за демкратија дури и за најрадикална дебата. Нив не им е грижа , најмалку што дебелиот бурекџија ги искритикувал,  за тоа ќе си пукаат петки меѓу себе, затоа што не верувам дека меѓу нив има некој кој ја почитува верата, но опцувте Јехова, Бог, Алах, и како што уште не го нарекуваат другите, немојте да мислите дека останувате заштитени за критика од било која верска заедница, некој кога-тогаш ќе изреагира. Нема да биде поштеда, оти ете, го опцуле македонскиот Бог, па другите со насмевка на Мона Лиза ќе премолчат.

Жални денови за нас, перверзијата е само оружје за одбрана, но ова се последните денови.

Боже прости им, не знаат што прават

колумната објавена во Вечер

Градоначалникот на Охрид, Александар Петрески ќе биде гостин во емисијата во четврток, 25 февруари 2010.

http://www.vatican.va/various/basiliche/san_paolo/vr_tour/index-en.html

да не го заборавам, да го паметам, ко мачката

Пеце…Пеце….Пеце….само да си прибележам за да си знам кога било…Пеце сендвичара, легенда жива

Министерот за транспорт и врски Миле Јанакиевски во ЈБ, понеделник 1 март, 22 и 30,

бидеејќи ориѓани не ни доаѓаат, прилепчани каниме…

Градоналаникот Петрески доби јавка од својата партија 15 минути пред емисија

да се сврти по патот и назад во поплавените подрачја…

Она што сакавме маабет со Петрески ориѓанецо, ќе го тераме со јанакиевски прилепчанецо

опозицијата реши да бојкотирано ако се премислат, евер, поканата останува

Македонија на прагот да ја изгуби тешко стекнатата визна либерализација поради напливот на “азиланти” во земјите од европската унија.

Кој е виновен за оваа брука?
По тој повод гостин во емисијата ќе биде Гордана Јанкуловска, министерка за Внатрешни Работи на РМ. четврток 4 март 2010

Мака ми е да раскажувам што беше муабетот во вторникот вечер, ноо најкратко, се јави гледач – македонец кој самиот призна дека станал бугарин (земал државјанство и се откажал од тоа да биде македонец) заради автомобил и евтина регистрација и таблици. Му реков дека сметам дека таквиот чин не е во ред. Нејсе, добив рекација од некојси Румен Тодоров кој најавува правни мерки за забрана на емисијата оти ширела омраза против бугарите. Нонсенс…но тоа е, па еве јавноста да има увид….

Pocituvan,

Jas odam vo BG i toa cesto, imam prijateli bugari, i gord sum na toa, Bugarija mi e ubava zemja i sakam da odam tamu, gi pocituvam i narodot i kulturata koi gi smetam isklucitelno bliski. No, da bidam osuden i zabranet zatoa shto go pocituvam Crno Seme i zatoa shto smetam deka e loso zaradi materjalna korist da si ja meniuva nacijata, e pod nivotona zdraviot razum. Iako rekov deka sekoj ima pravo na toa i ne mu zameriv na gledacot no ne se soglasiv so nego.
Vo mojata izjava nema ama eden losh zbor protiv bugarite, a nitu imam takvo mislenje za Vas, no so zadovolstvo ke ja ispratam emisijata na strucna ekspertiza, no ova pismo ke go ispratam i do Fuere, Filipini, Riker, bugarskiot Ambasador i do Ministerstvoto za Nadvoresni Raboti vo Bugarija i Makedonija zatoa shto e vrshenje pritisok vrz mojata sloboda na govor i pred se rabotata. Do sudskite instanci ke povedam postapka zaradi utvrduvanje na shirenje nacionalna omraza – no ke baram i pravna satisfakcija. I jas ke gi koristam site pravni merki za da se zastitam od lagi i izvrteni tezi so tendencija da se zamolkne demokratski medium i moeto pravo na sloboden govor, osobeno so tezata za fashizam i srbokomunizam koja e teska i  ke mora da se dokaze.

Zbogum i do vas pocituvan

и така…под наметката на добра воља почна нацистичка хајка против мене и тоа од од кој…?!?!?!

Psycho Killer
Qu’est-ce que c’est?
fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa better
Run run run run run run run away
OH OH OH
AY AY AY AY AY WOO

You start a conversation you can’t even finish it.
You’re talking a lot, but you’re not saying anything.
When I have nothing to say, my lips are sealed.
Say something once, why say it again?

Psycho Killer,
Qu’est-ce que c’est?
fa fa fa fa fa fa fa fa fa fa better
Run run run run run run away
OH OH OH

толку мерак ем ќеф одамна не ми направил некој спот…ова е ХАОС!

Ја не знам како да ви го опишам сајтов, но знам како го користам – како терапија, психотерапија, аудиотерапија. Музика, слики, амбиент во зависност од расположението кое сами го подесувате. Wave music….

Оригинално и извонредно дизајнирано

прерипајте ги првите два прозора, само клик на иксот

http://moodstream.gettyimages.com/

Гостин во понеделник, 8 март 2010, Д-р Михаил Гаревски од Институтот за земјотресно инженерство и инженерска сеизмологија. Земјотреси, земјотреси и земјотреси, тема на разговорот змејотреси, причини, последици, предвидувања, градба, превенција, рекација….

Нов албум на моите мили ем драги горили кои имаат тотално нов звук, дури и чуден, на прва..така…на трета – супер…

http://gorillaz.com/

ова е официјалниот спот…

а секако и линкче од рапидшер …за…ова…она…ако не…торенто

http://katz.cd/download/5276017/Music/Gorillaz-Plastic-Beach-2010/

Од заводот за рехабилитација и ресоцијализација на зависници од психотропни супстанци “Терапевстка заедница – ПОКРОВ” – Струмица, гости во студиото ќе бидат – претседателот Сократ Манчев – психолог и отец Арсениј Христов координатор на програмата на терапевтската заедница. Среда 10 март 2010, почеток 22 и 30

Науката и православието во уште една, повеќе од успешна борба, против, едно, од најголемите зла на денешницата

Слободанка и Живко Илковски

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic ’til I’m gathered safely in
Lift me like an olive branch and be my homeward dove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Oh let me see your beauty when the witnesses are gone
Let me feel you moving like they do in Babylon
Show me slowly what I only know the limits of
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the wedding now, dance me on and on
Dance me very tenderly and dance me very long
We’re both of us beneath our love, we’re both of us above
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

Dance me to the children who are asking to be born
Dance me through the curtains that our kisses have outworn
Raise a tent of shelter now, though every thread is torn
Dance me to the end of love

Dance me to your beauty with a burning violin
Dance me through the panic till I’m gathered safely in
Touch me with your naked hand or touch me with your glove
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love
Dance me to the end of love

линк до сајтот каде има неколку интересни документарци и секако,

документарецот што беше прикажан во ЈБ во понеделникот

Тврдина – линк до документарниот филм

Сајтот со останатите документарци

Одложеното гостување се реализираше во петок, 19 март 2010.

Надеж за оние кои сакаат да се спасат.

За сите информации на веб страницата на нво ИЗБОР4

http://www.izborsr.com/

Смртта е шок, траума, смртта е најстрашниот гостин во нашите животи. Нема душа која со мака нема да се тегне до последниот здив за да не се раздели од телото. Лекарите велат…природна работа… растењето на децата е природна работа, новите запчиња се природна работа, смртта не е, затоа толку не шокира, не удира под плексусот силно и губиме здив, свиткани заплакуваме од болка, од страв заради себе. Покојникот ги нема веќе своите маки и грижи, ние сме тие кои цапаме во калта на сопствените суети.

Смртта е неприродна работа, најнеприродна работа која се случила воопшто во битисувањето. Нема никаква природност да те има некое време па да те нема, да исчезнеш без трага, сета акумулирана свест, емоции и знаење едноставно не постојат – неприродно е, затоа што и природните закони се децидни и гласат – нема ништо што се уништува, исчезнува, нема крај, постои само менување на обликот – премин. Како водата која ќе се смени и испари, како дрвото удрено од гром кога ќе изгори, неговите честички и трага не исчезнува, таа останува тука, некаде, во некоја димензија несфатлива за нас и постои…а го чувствувате ли тоа? Не? Да? Јас го чувствувам како никогаш и да не заминало. Во глава ми одекнуваат познатите стапки по скалите или звукот на запалката кога ја пали цигарата, ѕвончето на точакот Рог…познати звуци кои ги нема од вчера, од пред 10 години, 20… не сум јас просто возило кое има налепено куп паметења од сопственото сеќавање, тие се дел од реалноста која само сменила облик, како кога низ замагленото купатило ја бараш крпата да се избришеш гледајќи се во огледало…водата тече од твоето лице или тоа се созли, не е важно но знаеш дека е жива благодет. Покрсти ја Отец, вечнаја памјат!

Шупливи луѓе сме не само духовно, туку и материјално, кога само благодатта на силите кои ни колајдерот не може да ги осознае, само за миг попуштат, од нас нема да остане ништо, ни трунка. Светот е создаден ни од што и како таков ќе избледи и нема да остави трага, не тука, не во овој свет.

Она што како софтвер ќе го развиеме од нашите души ќе се аплодира во серверот на Севишниот ругајќи се на минливоста и трулежот на овој свет… Да, овој свет е болен, залудни се нашите шеми и забави… мачкање очи. Сакате да го видите светот каков е, одете во болница, лудница, гробишта, таму е вистинската слика на овој свет, кој е подложен на гниење. Очај ве фаќа, и треба, затоа што погрешно верувате дека сте сами и дека сами ќе умрете, сеедно дали ќе не држи некој за рака. Во нашата глава, душа, ние сме сами со себе, урламе за помош и спас но никој надвор од нашето срце нема да не спаси. Нема таква човечка рака која може да ја погали душата одвантре и да ја смири како мајка расплакано дете, освен раката на Христос.

Мајка ми почина, денес почина и дете на онкологија, починаа многумина, кој со ред кој не…починаа сами иако бевме крај нив и тоа прави ужасот да биде поголем. Не е стравот од смртта туку стравот од агонијата. Кој ќе не утеши, кој ќе ни помогне да го носиме товарот до испуштање на душата пред ангелот да ја земе?
-­
Последниот ден од зимата не можеше полошо да биде, стоев со грутка кал која не можев долго да ја фрлам врз мојот последен родител…себично уплашено дете бев во тој миг…денес останав сирак…си помислив како слабак.

Но не беше така, ако немав вера ќе бев во таква црна дупка, поцрна од гробот кој го затрупав. Со мене беше Христос, го чувствував неговото присуство и утеха, и тој заплака со мене, понесен од тагата за мојата разделба. Тој ден не можев на нозе да стојам па сепак одев, знаев дека ме зема во своите раце и ме крена исто како татко ми кога паднав како мал во Паркот кај онаа камена мечка, моето омилено место, и така ме носеше се до дома со раскрвавено колено а мајка ми со шамивче ми ја бришеше крвта од коленото и со бакнежи солзите од болката…Таква утеха денес Бог ми дава. Затоа се радував на секој ден со нив, затоа се радувам на секој ден минат со моите, со вас, затоа го славам животот затоа што не сум сам, добриот Бог е со мене и нема да ме остави … никогаш.

Посветено на Слободанка и Живко Илковски

По повод отврањето на најмодерниот клинички центар СИСТИНА, денес  , понеделник, 29 март 2010, гостин во студиото ќе биде др Никола Панчевски директорот на клиничкиот центар.

(пс…оние апарати на доктор Хаус…ги видов во живо…wooow)

Низ интернет се врти една приказна која просто мора да се прераскаже на што е можно повеќе луѓе. Ми пристигна по меил, онака, во оние ланчани писма со здодевни Повер Поинт презентации, но ја разгледав и ме изнанеди пријатно и трогна многу длабоко. Бидеејќи сме во предвечерјето на најголемиот празник над празниците Велигден, сме во пост, молитва но и во добри дела, сигурно оваа приказна ќе ве иснпирира да надминете понекоја своја предрасуда.

Сигурно знаете за тројцата тенори, Пласидо Доминго, Лучијано Павароти и Хозе Карерас кои ги знаеме како едни од најголемите уметници на планетава кои како трио го “покорија” светот со своите гласови. Ги гледавме постојано како настапуваат , уживавме во нивната виртуозност и никогаш не се сомневавме во нивното искрено пријателство. Но не било така некогаш.

Во Шпанија постои огромна нетрпеливост помеѓу Шпанија и Каталонија, особено оние кои се од Мадрид и покраинта која се бори за независност. Пласидо Доминго бил од Мадрид , а Хосе Карерас каталонец и поради тие разлики станаа жестоки непријатели во 1984. Од своите менаџери барале да стои во договорите за нивните настапи дека ќе настапат на некоја сцена само ако доној другиот не се појави на неа. За несреќа, во 1987 Хозе Карерас се стекнал со поголем непријател, дијагнозата била –леукемија.

Борбата со болеста била тешка и мачна. Еднаш месечно летал за САД на трансплантација на коскена срж и иако богат почнал веќе и серизно да го губи стекнатото, а не можел да има и нови настапи поради преисцрпеност. Тогаш разбрал за една фондација од Мадрид која финансики помагала на болните од леукемија за нивните третмани. Фондацијата Хермос многу му помогнала и благодарејќи на неа успеал да ја победи болеста и да се врати на пеењето. Карерас подоцна случајно открива дека основач на таа фондација не бил никој друг , туку Пласидо Доминго. Хозе Карерас сватил што сторил неговиот “непријател“ за него. Разбрал дека таа фондација била создадена само за него да му помогне но Доминго се криел дека е оснивач за да не го понижи ако му понуди помош директно од ривалот и непријателот.

Но најтрогателно е нивната средба потоа…

На еден настап настап на Пласидо Доминго, ненадејно на сцената се качил Хозе Карерас, дошол до него и клекнал на колено поклонувајќи му се на Пласидо. Пред целата публика му се извинил, побарал прошка и му изразил благодарност за помошта која му ја пружил. Пласидо со раширени раце му пришол, го прегрнал и тоа било почеток на едно ново, огромно пријателство.

Добро ви е познато подоцна каква стратосфера достигнаа во своите кариери и огромен успех во светот и тоа настапувајќи заедно.

Години подоцна во едно интервју , новинарот му го поставил следното прашање на Пласидо Доминго – Зошто ја формиравте фондацијата Хермос? Зошто му помогнавте на својот непријател и единствен конкурент? Неговиот одговор бил краток и јасен –

Не смеевме да си дозволиме да изгубиме таков глас!

Христос нека воскресне во сите на нас, да ги надминеме мрачните бездни на она што не раздвојува, постапувајте во животот не како човек, туку како што нашиот Господ Исус Христос би постапил.

Христос воскресна- Навистина Воскресна!

Кабаре

Зачадена сцена, искинати завеси и конфарансие напудрен со лоша шминка се сјае под светлината на рефлекторите, а од скапаниот разглас со огромна количина на ревербрација излегува дисторзииран звук на некакви неартикулирани звуци во кои се крие некакво име, најава. Набргу исчезнува, а на негово место се појавува некоја бедна фигура, Теригилијамовска верзија на Марсел Марсо. Од публиката истрчува Антонини кој ракоплеска и вика – Браво Браво! Стариот и кутар Микеланџело почина пред 3 години но нема никој кој да му каже дека завесата е спуштена, полураспаднат тој сеуште се шета меѓу нас. Нема да си одам ги одвраќа белите суштества околу него кои го преколнуваат да одат кон излезот. Не, се додека не ја видам кабаретската поставка на Зголемување!

Уплакан пантомимичарот си заминува затоа што мртвиот уметник му ја уништи точката со неговото скандалозно однесување. Публиката останува на местата, но каде и би одела после толку испиени чаши слатко вино полно со некои чудни габи, како земени од земјата на Алиса…

Пијан гостин станува и ја вади од задниот џеб Цевеќето на Злото, клаатејќи се доаѓа до микрофонот и  сета публика од левата страна рипаат во хистерија и држеејќи се за тестисите врескаат запенавени – Те Деум! Но пред да почне да рецитира исфрлувачите го грабаат и му идраат таков ќотек, што никој не писна понатаму. Дури ни Клод Д. не се осмелуваше да проба некаков рецитал спомувајќи го Бога, остана наведнат над пијаното. Знаеш, кога си мртов и во чистилиште немаш многу избор, се ти е јасно, а си на работ на крцкање со забите. Сите се седнати така, свртени кон сцената и никој не може да го погледне во очи другиот, одличен алиби за вината која треба да се носи, колективна неодговоронст!

“Се што ќе се случи нема да биде на нашите глави но ние ќе ликуваме! Зошто? Затоа! Затоа што можеме , затоа што сакаме да му плукнеме во очи на творецот, тоа е нашето право, тоа е нашата придобивка на битисувањето – да бидам мизерен и што е можно повеќе да повлечам со себе.”

Време е за симулација, излегува еден пар, потполно гол и започнува да води љубов пред сите. Публиката е мирна, батали морал во ваква дупка. Гледај и уживај во овој надреален дадаистички чин на пенетрирање, искоментира некој правеејќи се паметен. Идиот! – Му врати друг. Замолкнаа и двајцата. Парот не носеше ни маски, две голи тела се преплетуваа во страста на бизарна циркуска музика на трошниот под на бината. Се запалија многу цигари и чадот доминираше во целата атмосфера. Потоа се приклучија уште неколкумина на сцената и почнаа групна и перверзна оргија. Додај еден и возвишениот чин на спојување на телата станува гнасотија, а веќе се наредија 5-6. Стенкаат и офкаат, некој на германски некој на друг јазик…. Дел од публиката повторно е на нозе одушевено ракоплекса од изведениот перформанс, каква уметност, кава авангарда. Им честитаат на испотените актери кои со насмевки на лицето се помешаа со публиката бришеејки ги своите интимни делови и локајки огромни колични алкохол. На сцената остана да лежи актерката на која и се изнаредија колегите во оваа интервенција во просторот. Не можеше да стане затоа што веќе се беше пораѓала. Како е можно, па не минаа ни минути? Па зарем ова не беше симулација, праша друг. Актерите одбиваа да пријдат и помогнат таму правдајки се дека ништо не сториле, дека се било уметнички перформанс, дека немало ни желба ни таков акт, но гопоѓата Розмари веќе беше во болки  и се породуваше. Се роди црно бебе, црно и со деформирани нозе, дебил со жолти очи, година прва, да живее бебето на Розмари! – извика човекот со бела коса и мустаќи држеејќи се на еден млад морнар со умацана муцка од некаков бел прав.  Симулацијата успеа, спасени сме! И истрчаа надвор да прослават, понесени од чувството на слобода.

Надвор врнеше, паѓаа жаби, зелени лигави жаби го прекрија светот…никој не се праша зошто.

пред некое време ми рекоа дека Сега се занимавало со блогерска археологија и еден текст

за рап песна го објавив кај мене. Беше прикажано, небаре јас сум го напишал текстот и сум 4ширел говор на омраза.

Но затоа постот од емисијата на а2 каде пред година дена гостинот повикува на палње на сите цркви

не наиде на никаква осуда, оградување или забрана за емитубвање барем на тој дел.

Ниедна надлежна институција воопшто не реагираше по тој повод…

па еве кој емитува говор на омраза, некаде по 7-ма минута

ОБЗНАНА!!!! ИМАШ СЛИКА ГАСИ ТОН – ПУШТИ ВТОРА ПРОГРАМА МАКЕДОНСКО РАДИО

- лудница и железарница за време на натпреварите од светското првенство во фудбал Јужна Африка 2010

со ЈАНКО ИЛКОВСКИ!

Забава, коментари, преноси, награди, сеири и мајтапи

баш онака како што правевме досега, баш како што вие сакате….

da si pametam…da ne zaboravam…dolgo nema da ima vaka dobra reklama…

shto bi rekla roksa, strahotna sladurana

локумна – ИНКВИЗИЦИЈА

Оваа година нема да има избори, тоа го соопштија президентот на нашата славна ем главна ДИК и претставникот на Империјата под назнака ОБСЕ. Дали се завршуваат сите шпекулации за предвремени избори? Се радувате? Јас јок. Немојте погрешно да ме сфатите, но јас заработувам (не знам поинаку да заработувам, освен со работа) и живеам од реклами, а изборите се дополнителни средства, нешто како дечји додаток, на времето кога живеевме како Грците до сега. Нам Тито ни умре одамна, нивниот пцовиса некаде после олимпијадата, но нејсе, има кој да му бере гајле, Европа се поти под банковните мишки ко да била на српска свадба.
Да се вратам на изборите, медуски секогаш е тоа возбудливо време и со огромни предизвици за медиумите и новинарите, но особено ако слугувате некому и треба да му го одработите, е тоа е малку позезнато затоа што треба да глумиш лудило пред очите на јавноста. Секако, навивачите на клубот ќе велат дека си ОК, а реалните ќе се крстат додека го менуваат твојот канал. Јас немам никаков проблем, комерцијалното време во емисијата е достапно на сите заинтересирани.
Религиозното ТВ-искуство продолжува деновиве, во обликот на Светата Телевизија и нејзиниот инквизитор кој само што не почнал со двоколка да се влечка по маалата и да бара вештици, вештери, произведувачи на машки еликсири, и се друго кое се коси со Тајната Книга на Шербетот. Најновиот декрет кој дојде, “ваљда”, од папата химселф, да се треби медиумската боранија од хомофоби, па во оваа прилика сакам да им честитам на тазе инквизираните, распнати на ТВ-крстот, на кои им забиваат шајки у ноздрви, и да им посакам да издржат затоа што на крајот на секоја приказна победуваат Добрите и за да победат, треба Лошите да се истрпат. Но не и во нашево парче лепче намачкано со шербет наречено Македонија.
Во едно од ретките негови истапи на друга ТВ освен на својата (би требало Вели и Џери почесто да се на кешоловец, поише пари ќе зберат и пораат ќе бидат) велеможниот инквизитор и несопственик на три весника, две телевизии и долгови кон Сведмилк, Американци…изјави лично ем персонално дека се чувствува заслужен за падот на ВМРО во 2002, но дека никогаш, ама никогаш нема повеќе да ја стави својата тевеголготија во служба на било која партија. Иако испадна “пас реко – пас одреко” морам да кажам дека ми беше пријатен муабетот со него, онака, сировина, едноставен, практичен, за восхит, ма дури и денес му се восхитувам. И јас да сум на негово место дури и полошо мамата би им ја расплакал на сите оние кои стојат на патот на мојот профит. Каква национална кауза, каква партија, важен е само добар дил, име, презиме, партија, само со оној кој ќе понуди повеќе. Вмровците ионака полнат гаќи и му се тресат, а тој добро ги цепа, ми спомнаа некоја бројка од неколку стотини тисучи евра годишно или многу повеќе, од рекламици , што владини, што институции на државата…машала, така треба. Колку повеќе ги плеска толку повеќе им зема. Само мислам дека за опозицијата рекламите сега се на рабуш, (ваљда не го турија Хари на трошак) па кога ќе се вратат на власт ќе се протињаат шлепери, неплаќање даноци и се она што може да донесе енормна заработувачка на сметка на државата. Ма и Сведмилк ќе го добие…и треба.
-­
Многумина го мразат, јас не, јас му се восхитувам и сакам да бидам како него, да правам како него… арно ама….јас да изѕидам шупа у дворот од 1,2 квадрати, Коце со тенкови и 17 милиона мејлови ќе ми ја сруши за 24 саати, а веќе ми стигаат опомени за несредената фасада на старата семејна куќа.
Не е Велимир виновен, он прави само она што му е дозволено во неговата дивоградба со решение за рушење оти некој и ден-денес му го дозволил тоа, државата, власта, партиите, политичарите, корумпираното општество, затоа он гради и руши, поништува закони, прогонува луѓе по име и презиме, оти нема кој да застане на патот на неговите јавни ТВ-судења и пресуди – прав кадија. Мајсторе, алал да ти е, само така, така и треба. И јас би сакал така…ама некако не можам…никако… Колку и да сакам не можам да бидам како него, не можам оти така сум воспитан, а за тоа е виновен татко ми, ме воспита строго со закана дека ќе ми ја “исече” раката ако украдам. Ех да бев како газда смоки, ама не сум, ниту ќе бидам..затоа..Фала ти Господи!

жестока колумна на Ванковска, една од најдобрите и најјаките во последно време, клањам се!

Ad hominem – сé по список…

Нека речат дека е ова колумна со непотребни емоции во време кога се потребни рационални и „храбри“ одлуки. Но разумот зборува и низ срцето, а храброст е да покажеш дека си од крв и од месо, дека реагираш со непокор кон надворешните дресури, и дека јавните политики се за луѓе кои сакаат да бидат слободни, а не за луѓе минати низ шок-терапија!
Прагот на толеранција кај луѓето е различен, па оваа колумна можете да ја земете и како показател на мојот (веќе пробиен) праг. Ги апстрахирам минатите години и се фокусирам само на последниве месеци на забрзано центрифугирање во перењето мозоци. Веднаш да ви кажам дека престанувам да бидам фина. И онака веќе ми вадат муабети, ни помалку ни повеќе, туку дека Груевски лично ми нарачува колумни и ме плаќа, па барем нека ги јаде јанѕа колку ли сум платена кога зборувам без ракавици. (А ги јаде јанѕа комерцијално и коњуктурно ориентираните „интелектуалци“, кои не можат ни да замислат да направат нешто без (трансакциска или сива сметка). Баукот од пишување ад хоминем како највисок грев е нешто што веќе претставува параван за вистинска критика. Демек, се пишувало за идеи и за визии, а не за луѓе и нивните (не)карактери… А што е со нелуѓе? Што со искомпромитирани величини, кои само заради домашното воспитување и од култура сé уште ги персираме и ги игнорираме дека се директно одговорни за ова дереџе? Затоа, тргнувам со сé по список (мој личен, не се плашете, не е список за егзекуција). Еве ја еволуцијата на настани, кои за само неколку дена ми ги разбудија сите дамари, ми ги освежија сите болки на моите предци, за кои не сум ни сакала да мислам (нели, како интелектуалка, треба да гледам само напред, како коњот на кој му е ставен оглавник – ни лево, ни десно, само напред, кон светлата иднина…). Нека речат дека е ова колумна со непотребни емоции во време кога се потребни рационални и „храбри“ одлуки. Но разумот зборува и низ срцето, а храброст е да покажеш дека си од крв и од месо, дека реагираш со непокор кон надворешните дресури, и дека јавните политики се за луѓе кои сакаат да бидат слободни, а не за луѓе минати низ шок-терапија! Читам, така, по странските медиуми извештаи за славното „истражување“ на „Дневник“, кога – оп! За електронски медиум на англиски јазик, среќавам јазичка иновација за некакви self-declared Macedonians или варијанта на self-professed Macedonians, а потпишана реномираната дописничка од Брисел, Светлана Јовановска. И се чудам и се крстам (иако атеист)! Да е неука, да не знае англиски, да е странец, па да разберам дека и се слизнале незгодни термини, кои се крајно навредливи. Овие термини можат да се преведат само како „самопрогласени Македонци“, или Македонци кои можеби тоа и не се, ама така се изјаснуваат. (Со слична теза излезе и онаа срамота од бивш премиер, Бугарин/Бугарофил што-ли-е, чие име не сакам да го споменам, дури ни во ад хоминем варијанта). Насловот на написот беше за поделеноста на јавното мислење (околу проблемот со името), иако сите параметри (ако не ги спинувате резултатите) покажуваат дека (алелуја!) настанала хомогенизација на граѓаните, кои се доволно умни да ја направат разликата која францускиот и другите амбасадори не ја препознаваат (или глумат лудило). Едно е национален интерес (по прашањето на името, кое е дел на идентитетот); тоа што Фуере и Рикер кажуваат едноставно не одговара на она што го пишува во сите грчки позиции и јавни изјави од радикалниот Кофос, до умерениот и разумен новинар Пападакис. Сосема друга работа е интерес од стратегиска надворешно-политичка природа. Амбасадорот ја затркала топката на запрепастени дипломати и евробирократи од дотичното истражување. За чудо, Центарот за европско образование (така ли се викаше оној на Димовска?) „случајно“ го кани Талер да ни одржи лекција. Несвојствено за прибраните Словенци, тој целиот запенет ни кажува дека е потребна „едукација на јавноста“, која замислете се дрзнала да размислува поинаку од оние фантастично застрашувачки 99 отсто поддршка за евроинтеграциите! Тоа го кажува човек од земја во која референдумот за ЕУ/НАТО мина низ иглени уши! Зошто не го фаќа паника од соседите, Хрватите, кои мува не ги лази за ЕУ со 30-40 отсто поддршка?! На крајот, всушност, ја кажува работата заради која и дошол: нé потсети и нé застраши со „булдожерот“ Холбрук (поддржан од Обама, Хилари, Саркози и Меркел; чудно, не го спомена оној Ромпуј?). И во стилот на Црвенковски извика: „Ај да го видам оној маж кој нема да го послуша Холбрук!“ На ваквата опција, роговите веднаш си ги покажаа и нашиве дипломати (кога ги гледам кој се бил министер за надворешни работи не е ни чудно што сме на ова дереџе). Керим рече и жив остана – бара кумови, сведоци или нешто во тој стил. За што? Да ја омажат невестата и да и го сменат името? Па јас и кога се омажив не сменив име, а не пак Македонија! Неговиот колега Нато Ружин, на промоција на научна книга промовирана од американскиот амбасадор (што наука ќе беше тоа?!), покажа со прст на „ортодоксните бранители на името“ (јас еве волонтирам за оваа етикета). Како да не бидеш ортодоксен кога станува збор за изворно име? Знае ли Ружин што значи зборот ортодоксен? И останатата дипломатската братија загриза на идејата за „булдожерот“. Спасов се обиде да ја омекне работата бранејќи го македонскиот народ, па рече дека секој разумен човек е за НАТО и ЕУ. Еве, и овде волонтирам: не сум разумна и не ги сакам сé додека едно зборуваат, друго прават, спроведуваат двојни стандарди и користат јазик карактеристичен за мафијата (понуда која не можете да ја одбиете). Нема да ме натераат да го засакам Големиот брат! Според дотичните, јас сум некомпетентна и фала му на Бога за тоа. Не ги сакам ни нивната компетентност, одговорност и нечиста совест. Димитров ја продаваше Македонија за пари кај Тајван и ни нанесе невидена меѓународна штета! Да не заборавив некого? Ах, да! Она дуо-трио со колумната. По двоецот Солана/Рен, сега тројка (Филе, Талер и Шацимаркакис) пишува заедно (како ли успеваат? Јас имам проблем и сама кога пишувам колумна, а не пак некој да ми се меша во „манџата“). Велат „вашата земја“ и „т.н. спор за името“. Да не мислат дека имаме халуцинации? Шацимаркакис нека ја преведе на мајчиниот грчки и нека ја објави во Атина, ама со формулација „Македонија и вашата земја“. Ако досега помислував дека се можеби само неспретни, ама добронамерни, сега веќе ми е нејасна нервозата која ја покажуваат. Толку ли ги боли срцето што немаа да започнеме преговори? Па пречката е во нивниот двор, барем за името! Зошто да ја плаќаме цената за нивната неконзистентна политика, ветото и нивниот инфант террибле? Доволно сум стара за да го помнам центарот на моќ во Белград, но ако тој бараше едноумие, бриселскиов очекува безумие и мазохизам! За да го заокружам „списоков“ морам да го споменам и претседателот на МАНУ со „пофалбата на иднината“. Ја смениле ли песната? А само до вчера му се поклонуваа на премиерот-магистер за да им потпише книга! По толку разочарувања, единствената надеж ми се обичните граѓани – кои се, всушност, необични. За еден толку кроток народ, наоѓаат стамина за респект. Без оглед дали се за НАТО/ЕУ, лево или десно, тие ја знаат цената што треба да се плати. Карикатуристите карикираат: премиерот го прашува народот дали се за промена на името, а тој одговара „не“ со усните, а „да“ со стомаците. Нé сведуваат на дигестивен тракт, на анимална природа, нé плашат со глад и со војна. Еден колумнист во секоја колумна потпевнува, па и мене ми доаѓа онаа „Народе македонски, знаеш ли кој си, што си?“ Сакаш пари или човечки правдини? На душегрижниците во стилот на Брехт ќе им порачам: „Ако народот не е во право, едноставно најдете си друг народ!“ Авторката е универзитетски професор
Автор: Билјана Ванковска

Почитувани, на втората програма на Македонското Радио, за време на натпреварите од Светското Првенство во фудбал – Јужна Африка 2010, ќе оди забавно-спортска емисија посветена на токму светското првенство и фудбалот.

Ваквите забавни Радио Програми започнаа уште во 1998 со намера да излеземе , јас и моите пријатели, од вообичаената шема на следење на фудбалското првенство. Сакавме забава, дружење и емоции, навивање за и против, обложување, сок и по некое пиво, фаќање сеир, нервирање, радување, закачки и дофрлања како што сите ние следиме фудбал.

Почнавме за наш ќеф, а им направивме на многумина и колку проектот стануваше се популарен јас бев се повеќе мотивиран да продолжам да го работам ова. Јас немам намера да бидам спорстки коментатор и напамет да знам секој играч и статистиките за него, тоа го имате кај колегите од спортската редакција, но ако сте за заедничко следење во друштво, со вашата девојка која абер нема од фудбал или не ја интересира, оваа емисија ќе им го промени ставот, како и на многумина досега.

Овие емисии ќе одат секојдневно за време на СП 2010 на сите натпревари на Втората Програма на Македонското Радио.

Во овие емисии ќе има гости, актери (Џамбазов, Рубенс.. ), полтичари (хммм, ќе видиме, пратив покани на оние поинтересни ако воопшто има такви), јавни фаци (јавни ги и јавај ги) амбасадори кога ќе играат нивните репрезентации( напр.. Србија, Словенија … )

пеачи, пеачки, мои лични пријатели, ќе има вклучување од публиката и она што никаде го нема на официјалните преноси, можност да винеме УА СУДИЈА кога нема да досуди пенал или одсвири офсајд.

Првенството започнува од петок, 11 јуни во 16 часот.

Натпреварите ќе се одигруваат во 13.30, 16.00 и 20.30 часот

На мое особно задоволство во тимот се враќа и Готра, така што можам и јас со мојот алиас – Јантра

Ах, секако, Јади Бурек ќе оди во вообичаениот термин, со Господ напред.

Следува списокот на фреквенции по градови на МРА2

УКВ емитување – град	Фреквенција – MHz	Предавател, моќност, RDS, (детали)
Белчишта	90.90	Кула Дебарца, VTORA
Битола	96.10	Пелистер, 10 kW, VTORA
Богомила	91.00	Крива Круша, VTORA
Валандово	98.10	Боскија, VTORA
Велес	94.10	Црн Врв, 10 kW, VTORA
Витолиште	98.50	Витолиште, VTORA
Гевгелија	102.40	Мрзенски рид, VTORA
Герман	107.20	Герман, VTORA
Глобочица	98.70	Пискупштина, VTORA
Групчин	100.50	Групчин, VTORA
Двориште	95.70	Двориште-2, 15 W, VTORA
Дебар	101.00	Стогово, 3 kW, VTORA
Делчево	96.50	Голак, 100 W, VTORA
Дуње	98.10	Дуње, VTORA
Душегубица	95.30	Душегубица, VTORA
Извор	90.00	Извор, 200 W, VTORA
Кавадарци	96.30	Љубаш, VTORA
Кичево	93.10	Калето, 100 W, VTORA
Кичево	93.80	Цоцон, 100 W, VTORA
Кратово	103.00	Кратово-2, 50 W, VTORA
Крива Паланка	88.00	Жидилово, 100 W, VTORA
Крива Паланка	94.80	Ловечки дом, 15 W, VTORA
Крушево	101.00	Крушево, VTORA
Куманово	98.40	Куманово, 200 W, VTORA
Лазарополе	94.30	Лазарополе-1, 15 W, VTORA
Маврово	99.30	Влајница, VTORA
Македонски Брод	88.00	Локвица, VTORA
Матка	97.80	Матка, VTORA
Мраморец	100.80	Мраморец, 15 W, VTORA
Осломеј	101.20	Осломеј, VTORA
Охрид	96.50	Охрид-град, 200 W, VTORA
Охрид	106.50	Коњско, VTORA
Пехчево	95.90	Буковиќ, 100 W, VTORA
Попчево	98.60	Попчево, VTORA
Прилеп	91.00	Трескавец, VTORA
Радовиш	94.40	Калуѓерица, VTORA
Ростуша	99.90	Ростуша, 15 W, VTORA
Скопје	92.40	Водно, 10 kW, VTORA
Сопотница	91.00	Сопотница, VTORA
Страцин	90.00	Страцин, 500 W, VTORA
Струга	97.70	Мали Влај, 1 kW, VTORA
Струмица	94.90	Цареви кули, VTORA
Струмица	97.80	Беласица, VTORA
Тајмиште	95.10	Тајмиште, VTORA
Теново	90.00	Сува Гора, 500 W, VTORA
Тепавци	103.40	Тепавци, VTORA
Тетово	96.30	Попова Шапка, 5 kW, VTORA
Томорос	98.90	Томорос, VTORA
]Штип	90.50	Туртел, 10 kW, VTORA